1 November

Door Stupiditeiten

AMSTERDAM – Mode-icoon Aynouk Tan, ook wel de ‘meest gefotografeerde niet-BN’er op modefeestjes’ genoemd, lanceerde zaterdag in de Mediamatic Bank aan de Vijzelstraat een nieuw parfum: ΛNUS. Tijdens de presentatie werd duidelijk dat het een publicitaire stunt was en er geen nieuw parfum bestond.

Organisator Aynouk Tan verklaarde later op de avond “helemaal los te gaan op dit heerlijke feestje met of zonder ΛNUS”. Het publiek was aangenaam verrast door deze ludieke aanleiding van het feest. Een bezoeker zei het “weer eens wat anders te vinden”.

Aynouk Tan is modejournalist voor onder andere L’Officiel, Glamcult, ZOO en het NRC Handelsblad. In 2008 won zij de Dutch Fashion Icon prijs.

De Dirk Scheringa Beheer Bank, beter bekend als de DSB Bank, is onder curatele gesteld van De Nederlandse Bank (DNB). Dat las ik op mijn laptop tijdens een saai college over marketing. Geen saaie docent hoor, maar saaie stof. Maar een journalist-in-opleiding moet een monsterlijke algemene kennis hebben. Naast die kennis is een gigantische dosis lef ook handig. Dat ondervond ik vandaag bij de persconferentie van de DNB. Ik las op een websitetje dat er  om half twee een PR-praatje  werd gehouden op het DNB-kantoor. Ik nodig mijzelf wel uit.

Het college marketing had toch wel iets achtergelaten: die kritische houding tegenover politici en bankdirecteuren. Iedereen snapt dat zij hun straatje willen schoonhouden, niemand trekt graag het boetekleed aan. Met een opgeheven hoofd liep ik naar de poort van de DNB, waar met koeienletters stond “verboden voor onbevoegden”. Ik vond mijzelf nogal bevoegd, brutale vlerk dat ik ben.

Bij de receptie werd ik ontvangen door een leger beveiligingsbaasjes, en ik probeerde nonchalant  de grap te maken dat “ik hoorde dat er een persconferentie werd gegeven, haha”. Dom. Maar ik werd doorverwezen naar de baas. De baas met allemaal beveiligings-snuisterijen aan zijn riem. In de spanning  van het moment zag ik handboeien en wapenstok, maar misschien was dat een onderbewuste fantasie.

Kritische vragen van de beveiliger wuifde ik weg met mijn vlotte babbel. Meneer vroeg waar ik van was, en antwoordde netjes dat ik van een bepaalde landelijke krant was. Ach, ik neem daar de telefoon op, maar krant is krant. Daar heb ik die vlotte babbel ook ontwikkeld! Een perskaart had ik niet (“geldverspilling!”), en een identiteitskaart wilde ik wel laten zien. “Rijbewijs ook goed?”, en dan semi-nonchalant de foto’s van mijn baby-nichtjes laten zien, terwijl ik mijn rijbewijs uit mijn portemonnee pakte. De volwassen indruk.

De bewaker riep mij naar een andere ruimte.  Het had de sfeer van een verhoorkamer. Weer die kritische blik. “U werkt bij die krant?”. Natuurlijk. Borst naar voren en net doen alsof hij hinderlijk is. Wat denkt-ie wel niet. Ik studeer journalistiek dus ik heb recht om naast mijn collega’s te staan. Opeens zoefde de rechtermuur open. Het was een soort sluis. Vrijheid. De bewaker leidde mij door een gang die wel honderd meter leek, en ik rook de ongewassen geur van journalisten al. Hossana!

Paus van het Hollandsch geld (ik moest een beetje aan de film DER UNTERGANG denken bij deze foto)

Ik ging zitten. Laptopje openklappen, geenstijl.nl wegklikken en net doen alsof ik van alles aan het typen was. De bewaker kwam heel de tijd naast mij staan, en smoezelde met een corpulente babyboomer terwijl zij naar mij in de smiezen hielden. Daarop besloot de babyboomer maar even verhaal te halen, samen met de bewaker. Met buitenproportionele brutaliteit en arrogantie vertelde ik hem wie ik was en waar ik werkte. Basta. En hij gaf mij nog net geen kaartje.

Ondanks de zweethanden en trillende ledematen klaagde ik gezellig mee met andere journalisten toen bekend werd dat het een half uur later zou beginnen. Geen redenen of zo, het begon gewoon later. Gezucht door de zaal. Is dit de kritische blik van journalisten, of was ik de enige die wilde vragen waarom dit zo was? Ideeën kwamen in mij op. Hoofdredacteuren bellen! Mama bellen! Dinges bellen! Ik sta hier! DSB Bank omgevallen? Ik was er.

En dan de persconferentie. Boze hoofden van Bos en Wellink. Persvoorlichtertje erbij die heel de tijd naar de NOS-ploeg stond te seinen. Wellink die wat aan zijn gehoor mankeert. Bos die communicatief vaardig zit te zijn. Nu.nl met stomme vragen. Een leger beveiligers die mij met de nek aan zat te kijken. Een aardige mevrouw die mij een extra blaadje gaf toen de mijne vol was.

Grappig. Een wijze les om iets te ondernemen. Wees brutaal, wees assertief. De manier hoe je iets zegt, hoe je beweegt kan je hele dag een positieve ommekeer geven. Passiviteit wordt gestraft. Brutalen hebben niet de halve wereld, maar de hele wereld. Hou wel de ethiek in de gaten. Ik heb nergens hoeven liegen. Ome Dirk heeft een geweldige ondernemingszin, maar is in zijn eigen val getrapt. De medaille van ambitie heeft meer van één kant.

Oke, oke. Het is een enigszins tendentieuze titel. Het zal wel meevallen met de zelfmoorden onder UvA’ers. Onder internationale studenten schijnt het een ander verhaal te zijn, omdat die zo ontzettend snel vereenzamen in een vreemde stad. Maar dat terzijde. In het universtiteitsblaadje Folia las ik een vreemd stukje over het nieuwe gebouw.

Er waren klachten over de slechte akoustiek in het nieuwe gebouw van de natuurwetenschappen. Als oplossing werd door de directeur van de nieuwe faculteit geopperd om in de vides (open ruimtes die verschillende verdiepingen verbinden) iets op te hangen. Dit zou studenten ervan weerhouden om zichzelf in ‘het diepe te werpen’. De directeur was daar sowieso niet bang voor, omdat er op de faculteit handigere manieren waren om jezelf te vermoorden. “Auto-elektrocutie of vergif”. Tja, de deugden van een bèta-faculteit.

Ik werd nieuwsgierig naar de zelfmoordcijfers onder studenten. Studenten zijn over het algemeen in de leeftijdscategorie 18-25, de grote ongewisse periode in je leven. Wat wil ik, wat doe ik, wat kan ik en dat soort blabla. Veel mensen kunnen er niet mee omgaan, en dat begrijp ik. Een snelle google naar “zelfmoord studenten” levert eigenlijk alleen maar links op naar Belgische websites. Blijkbaar is zelfmoord onder studenten een probleem dat bekend is maar waar eigenlijk niets mee wordt gedaan. Jammer, want Nederlandse studenten beseffen maar weinig hun gigantische meerwaarde.

Gemaakt door Stupiditeiten, klik voor groot formaat op de foto.

Stukje service van Stupiditeiten naar zijn klanten toe. Om deze weblog te kunnen blijven volgen is het belangrijk dat u op de hoogte bent van de actualiteiten en maatschappelijke ontwikkelingen. Het NRC Handelsblad strekt tot de aanbeveling, maar ik zal niets verzuchten als u een andere kwaliteitskrant leest. Zo kunt u nu profiteren van een aanbieding van de Amsterdamse krant ‘Het Parool’.

1. Ga naar www.parool.nl/oba
2. Gebruik de code ‘lezen’
3. Vul gegevens in

Want ook Stupiditeiten zorgt voor u; wees er schnell bij voordat de aanbieding niet meer geldig is.

Voor dingen die u zich afvroeg maar nooit durfde te vragen, voorziet Stupiditeiten. Zo ga ik vandaag in op het seksueel-ethische vraagstuk van ’schurkenstaat’ Noord-Korea. Tussen aanhalingstekens? Ja ach, elk land heeft zijn moreel verwerpelijke periode gehad.

De behandeling van homoseksualiteit in de DPRK (Democratic People’s Republic of Korea) is niet bepaald moreel verwerpelijk te noemen. Op de officiële staatswebsite (leuk, kijken!) van deze schurken is een officieel regeringsstandpunt omtrent homoseksualiteit gepubliceerd:

Due to tradition in Korean culture, it is not customary for individuals of any sexual orientation to engage in public displays of affection. As a country that has embraced science and rationalism, the DPRK recognizes that many individuals are born with homosexuality as a genetic trait and treats them with due respect.

Homosexuals in the DPRK have never been subject to repression, as in many capitalist regimes around the world. However, North Koreans also place a lot of emphasis on social harmony and morals. Therefore, the DPRK rejects many characteristics of the popular gay culture in the West, which many perceive to embrace consumerism, classism and promiscuity.

Kort samengevat: expliciete seksuele uitingen zitten niet in de (Noord-) Koreaanse aard. De trotse natie heeft wetenschap en rationalisme omarmd en accepteert het feit dat het een genetisch kenmerk is. In tegenstelling tot het westen worden homo’s niet onderdrukt en zijn er sociale programma’s. Ze wijzen westerse homo-cultuur af omdat het verleidt tot consumeren, klassen en rondneukerij. Althans, dat leid ik af uit dit Engels.

De Grote Leider van Noord-Korea strijdt net als Balkenende tegen de seksualisering van de maatschappij. Heb hier nog geen dergelijk legerchickie mogen zien Kim Yong-il!

Ik ben heel erg benieuwd naar het bruisende gay-leven in Pyongyang of Hoeryong. Noord-Koreaanse mannen zijn ruimdenkend, toegeeflijk en niet zulke trotse haantjes. Ze komen op voor de rechten van de ander en verzorgen hun naasten. In Noord-Korea is het liedje don’t ask my name de nieuwe hit die naar het Aziatische Songfestival gaat.

Nee, doe mij maar Amsterdam. (dat liedje is trouwens wel leuker dan de Toppers!)

Laatste tijd ben ik een beetje aan het scharrelen, en voor de verandering vind ik het nog leuk ook. Groot was mijn vreugde toen ik het toontje van mijn irritante telefoon hoorde. Een sms’je. Yes! Even lezen.

Kijk vanavond Opsporing Verzocht: ernstig misdrijf op Wallen. U kunt cruciale info hebben.

Please tune in tonight, you might’ve crucial info to solve this case

De politie gebruikt steeds vaker sms-bommen om mensen te bereiken voor het oplossen van zaken. De politie vraagt gegevens op bij telefoonmaatschappijen welke klanten toentertijd in de buurt van de zaak waren. Het bleek om een lekgestoken prostituee te gaan.

Nou heb ik, zoals jullie van mij gewend zijn, een paar dingen om over te zeuren. Als iemand geen Nederlands spreekt, en je hebt een kans van 90% dat dat het geval is op de Wallen, moet diegene dan ruiken naar welk programma-ie moet kijken? Tuurlijk ben je gebonden aan maximaal 160 tekens, maar dan kun je wel ietwat creatiever met je ruimte opspringen. Dat is een.

Tweede punt: waarom lopen er zoveel agressieve mafkezen op de wereld rond?

Ten derde vind ik het nogal een beangstigend idee dat de politie en een multinational weet waar ik een half jaar geleden was. Ik wist dat nog geeneens meer, kun je nagaan. Privacygevoelige informatie wordt blijkbaar via handjeklap doorgespeeld. In mijn contract stond dat er geen informatie aan derden werd gegeven. Tuurlijk, een dode is erg, maar schending van de privacy van duizenden mensen ook.

Ik vind ten vierde, ja mensen ik vind veel, het ook raar dat ‘Wallen’ zo expliciet gebruikt moet worden. Hallo, iedereen associeert dat toch met hoeren, drugs en louche entrepreneurs? Stel dat je vriend(in), of nog erger je moeder het leest! Dan heb je flink wat uit te leggen om een slag met de deegroller te vermijden. (ik was waarschijnlijk gewoon op doorreis, hoor!)

Samengevat: het is gewoon spam. Zit ik heel blij in verwachting van een sms’ke van m’n projectje, wil de politie informatie hebben over een brute moord. Dit hele verhaal is niet echt iets om blij van te worden…

Op internet moet je niet al te veel privé-informatie zetten. Toekomstige scharrels, je ouders, de AIVD als je koning wil worden, of nieuwsgierige werkgevers krijgen inzichten. Of die inzichten nou gaan over je drugslab thuis of een slippertje met je minderjarige buurmeisje: het is ongewenst.

Ik heb echter het gevoel dat het noodzakelijk is dat ik met deze principes even moet breken. Waarom? zult u uzelf dan afvragen. Wel, deze begaafde en getalenteerde jongeman zoekt een baan en schuift de conventionele methoden even opzij. Modern noemen we dat.

Dhr Stupiditeiten in goedkoop werkuniform

Nee, geen YouTube-film, geen sollicitatiebrief, maar een open aankondiging. Deze man is voor veel te porren. Deze 19-jarige kerelvent kan:

- Rekenen (propedeuse Technische Natuurkunde)

- Schrijven (ach, moet ik nog iets nog uitleggen na al dat moois dat u heeft gezien?)

- Mooipraten en bluffen (de reclamewereld voelt als een warm bad)

- Bewegen (de sportschool is mijn natuurlijke habitat)

- Voertuigen besturen

- Supersnelle leerling

- En nog veel MEER!

Een kleine greep uit het assortiment. Chauffeur nodig? Kantoorklerk? Receptionist? Butler voor bij uw borrel? De mogelijkheden met deze Amsterdammer zijn legio. Stuur  een bericht naar

Is jou ooit heroïne aangeboden op straat? Misschien wel crack of zo? Een andere enge drug? Nee hè. In dat opzicht kun je de kanslozen in de maatschappij dankbaar zijn, het is namelijk de grootste troep op Aarde.

Lijntje d'rbij?

Nederlandse drugsmarkt

Aan de andere kant is de kans groot dat jij, of iemand in je omgeving, weleens andere drugs hebben gebruikt. Dan moet je denken aan XTC, of cocaïne. Bij het gebruiken van deze drugs ben je volledig afhankelijk van de (waarschijnlijk niet) blauwe ogen van je dealer. In Nederland bestaat godzijdank een testpunt voor gebruikers. Officieel alleen voor Nederlanders, maar in de grensgebieden ook veel overlast door Belgen. Onlangs is, met koninginnedag in aankomst, door de testpunten besloten om niet langer GHB te testen. Reden hiervoor is dat GHB vaak in orde is, en veel producenten kent. Het testpunt wil alleen gebruikers van dienst zijn namelijk. Er zijn zoveel GHB-producenten omdat het relatief makkelijk te maken is. Receptje?

De markt voor XTC is de afgelopen 2 jaar flink ingestort. De belangrijkste grondstof voor XTC, pmk, wordt heel vaak onderschept vanuit China. Pmk is nu verkrijgbaar voor €120.000 per 6 liter. Omdat XTC zo’n lucratieve markt is, 5 Euro per pil is geen rariteit, wil men toch geld blijven verdienen. Onlangs was in het nieuws dat pillen steeds vaker is gemaakt met mcPP. McPP is een stof die onervaren gebruikers zouden kunnen zien als het normale effect van een pil. Waarheid is dat het een laagwaardige stof is die veel problemen veroorzaakt, en een stuk minder gezond is. Toch wordt het verkocht. Cocaïne wordt vaak vermengd met codeïne: een verdovend middel dat je ook terugvindt in je paracetamol. Als je bedenkt dat een gram Coke €50 doet, kun je op je vingertjes narekenen hoe lucratief 0,1 gram pijnstiller is.

Dealen en produceren met een ethisch groen keurmerk?

Denkt een dealer weleens na over zijn verantwoordelijkheid voor de maatschappij? Heeft hij ethische bezwaren? Gaat hij naar een filosofisch café om zijn pijnen te bediscussieren? Vraagt hij of zij aan zijn ouders wat zíj er nou van vinden? En wat voor argumenten gebruikt de dealer om zijn handel voort te zetten?

Marktwerking, financiele kutcrises, kapitalisme… Dat zijn smerige woorden geworden. Hebzuchtige bankiers die flink knaken opstrijken voor gebakken lucht. Maar wat doet een drugdealer? Handelen, commissie verhogen. Er bestaat een kans dat hij door zijn aangereikte drugs iemand zwaar in de (lichamelijke of geestelijke) problemen komt. En wat bezielt iemand om schadelijke stoffen in de drugs te doen? Meer winst, meer winst, meer!!! Hebzuchtig en met snel geld.

Vroeger, in de jaren ‘60 en ‘70 waren drugsproducenten vooral idealisten. Ze verspreidden de liefde met hun hasj en LSD. Tegenwoordig is de drugssector zo greedy als een willekeurige bankier. Nee, mij hoor je niet pleiten voor een communistische sharia. Drugs nemen is risico nemen! Wel zie ik dat de drugswereld een mooiere, fijnere en vooral gezondere wereld wordt wanneer dealers en producenten de hand in eigen boezem steken en een ethisch reveil opstellen! Maar misschien ben ik dan te idealistisch.

De Hogeschool van Amsterdam is verslaafd aan democratie, of is te lui om democratie toe te passen, of snapt de functie van democratie niet. Allemaal fout, welke het ook mogen wezen.

Onlangs waren er verkiezingen op de HvA voor een commissie voor het domein MCI (Media, Creatie en Informatie). Geen hond die weet wat dit precies inhoudt, maar de functie betaalt €55,- per 4 uur vergaderen, daarom is de functie populair onder sommige studenten. Sommigen doen dit ook echt uit democratische overwegingen, en dat kan ik alleen toejuichen.

Op het intranet van mijn studie was geplaatst hoe er bezwaar kon worden gemaakt tegen benoemingen. Nieuwsgierig als ik was deed ik dat allengs. Ik stuurde de volgende e-mail:

> Geachte mevouw Osnabrug,
>
> Graag wil ik bezwaar maken tegen het benoemen van de
> studentenleden van het domein MCI.
>
> De reden hiervoor is dat deze studenten de studenten tot op
> zekere hoogte vertegenwoordigen, maar studenten
> a) geen inspraak hebben op de benoeming van de kandidaten
> b) geen idee hebben wat de denkbeelden van de studenten zijn
> c) wat de motivatie is van de studentleden om zich kandidaat te
> stellen) geen inzicht hebben in de keuzeprocedures
> e) hier te weinig publiciteit aan is geschonken om een controle
> op het proces door de vertegenwoordigden (de studenten) mogelijk
> te maken.
>
> Graag verneem ik uw argumenten op de bovengestelde punten, en
> eventueel uw oplossingen. Ook verzoek ik u de benoeming te
> staken totdat alle punten helder zijn gecommuniceerd.
>
> Met vriendelijke groeten,

> Vikter Querido

Mijns inziens zeer plausibele argumenten. Ik verwachtte hier niet veel van, men kan immers kiezen om niet te reageren, en daarmee is meestal de kous afgedaan. Wie gaat hiervoor nou met spandoeken naar het Maagdenhuis (directiezetel van de UvA/HvA) om zich daar vast te ketenen en te strijden?

Op 10 februari (de bezwaren werden in januari behandeld) kreeg ik het volgende mailtje:

Beste Vikter,
bij deze stuur ik je een antwoord op je Bezwaar inzake benoeming studentleden.
Het Centraal Stembureau (CSB) onderkent de nadelen die je noemt van een tussentijdse bezetting van zetels in de medezeggenschapsraad.
Wij spannen ons in om voor de reguliere verkiezingen voldoende kandidaten te verkrijgen en vervolgens om een grote deelname van kiezers te bewerkstelligen.
Maar helaas blijven te veel zetels onbezet. Ik wijs je erop dat ook bij de reguliere verkiezingen er sprake is van benoeming in de raden waar te weinig studenten zich kandidaat hebben gesteld. Ook daarvoor gelden dus  alle bezwaren die jij aanvoert tegen tussentijdse benoemingen.
Het mz-reglement maakt tussentijdse verkiezingen mogelijk en verzet zich niet tegen een tussentijdse benoeming als er niet te kiezen valt.
Wij zullen het kandidaat- studentlid daarom plaats laten nemen in de Domeinraad MCI.
We vertrouwen er graag op je hiermee voldoende te hebben ingelicht.
Met vriendelijke groet,
Mr.W.Hendriksen, voorzitter CSB

Enkele punten die ik toch raar vind. Hendriksen stelt hier dat het ‘kandidaat’-studentlid als opvulling wordt gebruikt omdat er te weinig kandidaten zijn. Raar, want blijkbaar staat de kwantiteit hoger in het HvA-vaandel dan de kwaliteit. Is deze kandidaat überhaupt geschikt? Ten tweede wordt er gesteld dat de HvA zich inspant om studenten te werven. Als iemand mij voorbeelden kan geven voor een uitgebreide campagne om de woorden van de heer Hendriksen te ondersteunen, dan stel ik mij daarvoor open. Vooral nadat het CSB blijkbaar de problemen onderkent.

Het mailtje van Hendriksen is verstuurd door diens griffier Osnabrug. Osnabrug heeft waarschijnlijk, net als ik, door de bomen het bos niet meer gezien. In haar e-mail naar mij stuurde zij de bijlage 090129 BEZWAAR tegen student Voornaam_achternaam* Annet_Huijbrechts.doc. In deze bijlage stond het volgende:

Beste Marianne (Osnabrug, red.),

Graag wil ik bezwaar maken tegen de voorgestelde studentkandidaat Voornaam Achternaam*
op grond van zijn schoolprestaties. Voornaam Achternaam* zal naar alle waarschijnlijkheid dit jaar een BAS (bindend (negatief) studieadvies, red.) krijgen.
Hij representeert de studenten populatie niet door zijn houding en zijn gedrag.

Met vriendelijke groet,

Annett Huijbregts

Annett Huijbrechts is de voorzitter van de examencommissie van zijn opleidingsdomein. Hendriksen heeft het bezwaar van de voorzitter niet ontvankelijk verklaard. De exacte redenen zijn bij mij niet bekend, maar ik vermoed dat mevrouw Huijbregts met een kluitje het riet in is gestuurd. Zulke specifieke en plausibele argumenten die Huijbregts aangeven zijn wat mij betreft geen redenen om een benoeming doorgang te laten vinden.

Dit hele verhaal heeft bij mij de nodige scepsis aangewakkerd over de blijkbaar volstrekt arbitraire benoeming van representanten van de studentenpopulatie aan de HvA. Dit geeft indirect ook de minachting aan van het bestuur naar de student, door de achteloze en kwaliteitsarme manier waarop studenten klaarblijkelijk worden vertegenwoordigd.

Wordt waarschijnlijk vervolgd.

* Wegens privacyredenen is de naam van de student gefingeerd

In oktober heb ik een bezoek gebracht aan het diversiteitscongres van de Amsterdamse Studentenunie. Hierin werd gedebatteerd over de rol van allochtone studenten in het studentenleven, en dan vooral in studentenverenigingen. Voorzitters van studentenverenigingen, afgevaardigden van de UvA en geïnteresseerden kwamen kijken en discussiëren over de ‘allochtonenproblematiek’. Aantal aanwezige allochtonen? Marginaal. Dit geeft aan hoe groot de interesse onder de allochtone studenten voor dit onderwerp is.

Ik ben er nog niet uit of dit een gênante vertoning was. Het voelde alsof dit een bijeenkomst was van blanke heren in de Ivoren Toren die het gedrag van allochtonen collectief wilde wijzigen. Anderzijds waren er bijna geen kritische allochtonen aanwezig. De uitkomst was van tevoren ook helder: allochtonen moeten meer deelnemen aan het verenigingsleven. Een andere stelling, allochtonen moeten minder deelnemen aan het verenigingsleven, is natuurlijk niet acceptabel te poneren.

Het leek in een notendop op de allochtonendiscussie in de Nederlandse politiek. Demoniseren is uit den boze (alleen de PVV wil dit wel doen), allochtonen zouden gestuurd moeten worden vanuit een elitaire Kamer die vrijwel volledig bestaat uit een blanke bovenklasse. Ook hier ziet men het gebrek aan ervaringsdeskundigen, mensen die met de voeten in de modder hebben gezeten.

Wie gelooft mij als ik zeg dat alles wel weer goed komt? Het is vergelijkbaar met een gezinnetje. Er komt een kind bij, en in dit geval zijn dat niet-westerse allochtonen. Eerst was het heel leuk, nieuwe culturen en zo, genoeg arbeiders: de kindertijd. Toen kwam de puberteit met Pim en Theo (herrie!), en de adolescentie met Geert (opgeschoten jongeren die samen in actie komen). Als je wordt gejend ga je toch ook vervelend doen? Zie bepaalde groepen allochtone jongeren!

Alleen wanneer de ouders en de kinderen volwassen genoeg zijn geworden om hun beide tekortkomingen te kunnen zien, zal er acceptatie en nuance plaatsvinden. En dat duurt een tijd, want een negenjarige snotaap moet je ook niet van verwachten dat je daarmee constructieve doelen bereikt.

Soms heb je weleens van die clowns waarvan je denkt: “jij moet cabaretier worden!”. Helaas zijn die vrij dun gezaaid of zijn ze gewoon onbewust clownesk, dat een professionele carrière niet haalbaar is. Zo ken ik een medestudent die alcoholverslaafde is.

Deze jongen sprak laatst iemand die een bruine broek had, en dat vond ik een bijzonder verhaal. Je vraagt je vast af wat er in vredesnaam zo bijzonder is aan een bruine broek. Het bijzondere aan de broek was dat het eerst blauw was; het was namelijk nooit gewassen. De drager van de broek werd om uitleg gevraagd, en hij gaf als verklaring dat de broek “verzadigd was”. Technisch bekeken kon de broek niet viezer worden omdat het absorberende vermogen van viezigheid bereikt was.

Wassen is voor ondergetekende altijd een logisch gegeven geweest. Na dit verhaal heb ik -gefascineerd- dit verhaal doorverteld, en het schijnt dat dit ook voor vele andere dingen geldt. Zwervers bijvoorbeeld, wassen zich ook niet regelmatig. Daardoor bouwt zich er een natuurlijke vetlaag op hun huid op, met een ietwat onwennige geur. Het is dan ook algemene kennis voor de vrienden van de heroïnekliniek dat je een kokhalzende zwerver niet onder de douche moet zetten. Als dat gebeurt, dan verdwijnt het beschermende laagje en worden ze flink ziek. En zeg nou eens eerlijk, willen we nóg meer kots op straat?

Het bleek dus een bloedserieus verhaal te zijn, en overschatte de clowneskheid van mijn medestudent. En kijk nu eens, je zit een verhaal te lezen wat je niet in een willekeurig blaadje tegenkomt, maar alleen op Stupiditeiten. Wat vind je nou echt van dit weblog? Heb je nog ideeën? Plaats het in de reacties!

U weet wel, die fundamentalistische moslimadvocaat die niet op wilde staan voor de rechter (en dat is zijn goed recht). En die daarna een bak stront over zich heen kreeg (en dat is terecht, maar niet hiervoor). Pff, ja ik weet het. Zelfs Stupiditeiten ontkomt niet meer aan het moslimvraagstuk.

Er is alleen iets geks aan deze man. En nee, dan bedoel ik niet zijn streng religieuze opvattingen, maar zijn gebruik van de Nederlandse taal. De beste man heeft zelfs een hele website waar zijn citaten worden verzameld (een heuse fanclub!). Wanneer hij een niemendalletje in woorden wil onderbrengen, wordt het al vlug een hete brei van volzinnen. Of deze grammaticaal correct zijn, verstandig of überhaupt inhoudelijk zinnig, laat ik aan u over.

Locke [Filosoof, red.] pointeert frequent en iteratief naar dit klaarblijkelijke bewijs van verstompte hypocrisie en stelt dat de religieuze fanaten die haarkloven over doctrinaire nulliteiten en muggenziften over sektarische futiliteiten relatief placide de meer in het oog springende morele zonden zouden recipiëren.

Maar vooruit, hij krijgt het voordeel von der twijfel en mag meedoen aan de Stupiditeiten Awards. Als je nog niet genoeg hebt van zijn uitspraken, surf dan snel naar Enaït Quotes. Nog eentje dan?

TON, niet links of rechts, maar recht in de zee, in een ton!

Het gebrek aan manieren is stuitend, en de dingen die ik meemaak kennen hun weerga niet! Dit is een kleine bloemlezing over de reilen en zeilen aan de studentenflat aan de H. Cleyndertweg, in Amsterdam-Noord.

Zakdoekjes bij de hand?

Het blijft gevaarlijk om op internet te zetten waar je woont. Maar ik geef het op, ik ben wanhopig. Niemand komt mij opzoeken, omdat de smerigheid iedere bezoeker het stuipen op het lijf jaagt. Als er wel bezoekers zijn, zijn ze ongewenst: muizen of kakkerlakken of zo. Stiekem vind ik ook dat 80% van de bewoners ongewenst is.

Het gehalte aan paupers is namelijk zeer hoog. Verrotte deuren, kots in de liften en diefstal uit de gemeenschappelijke ruimten. Heb ik het al gehad over vuilniszakken, televisies en lege flessen drank die onder de ramen liggen? Die gooit het gepauperte met een flinke zwieber het raam uit. Noem me een oude man, maar dat riekt naar poging tot doodslag.

Een keuken delen is altijd vragen om moeilijkheden. Vooral als het om studenten gaat, en helemáál als het om 12 studenten gaat. Dat is dus het geval in deze gribusflat, die niet had misstaan in de ghetto’s van Moskou. Vieze geurtjes, beschimmelde ovenschalen en wegrottend muizen. In jongerentaal: “fackin’ viess!”. Hoe heten die theemutsen van RTL4 ook alweer? Ze presenteerden Hoe schoon is jouw huis?; dit is een taak voor deze oude besjes!

Valt er dan helemaal niets positiefs te melden? Natuurlijk wel, onder het gebouw bevindt zich een kroeg die tegen zeer schappelijke prijzen biertjes schenkt. Er wordt muziek gedraaid, en gegokt en gerookt. Helaas is de kroeg deze week gesloten. De vloer begon weg te rotten wegens waterschade, niet verwonderlijk als je bedenkt hoe het onderhoudsniveau van de rest van de flat is…

Tegenwoordig maak je alleen nog maar flink wat televisieuren als je 25+ bent. Ben je jonger dan dat, dan ben je illegaal aan het downloaden, websites aan het hacken of buschauffeurs aan het molesteren.

Het overkomt zelfs de beste: de televisie ’s nachts aanzetten. Als je thuiskomt van een lange vakantie, een nachtdienst maakt, uit de kroeg komt rollen, niet kunt slapen, een sekslijntje wil bellen of op CNN kijken wat voor breaking news er nou weer is. Een korte blik op de programmering van nederlandse commerciële zenders doet je tranen met tuiten. Dikke huisvrouwen die op zoek zijn naar een avontuurtje op de parkeerplaats is toch geen markt voor?

Wel dus. Ik kan mij nog herinneren dat er in de nachten van het pré-internet-tijdperk vechtende dwergen door de studio vlogen tijdens de Jerry Spinger Show. Ricki Lake waar iedereen kon meediscussiëren of het fout was dat een 13-jarig meisje verantwoordelijk was voor het verleiden van haar oudere broer. Laten we de herhalingen van Sex Court alsjeblieft niet vergeten, waar een ‘rechter’ straffen uitsprak die sadomasochistisch getint waren.

Nu kunnen we met z’n allen gezellig naar tante Trina sms’en. De nostalgie druipt natuurlijk van deze tekst af, en ik zie u instimmend naar deze woordenbrij knikken. Oproepen tot een revolutie is natuurlijk over the top, maar ik kan u in ieder geval verzoeken om niet meer af te spreken met die verleidelijke blonde deerne. Zo kunnen wij in de toekomst misschien weer kunnen genieten van dwergen op ramkoers.