Het ethische verval van de huidige drugdealer

Is jou ooit heroïne aangeboden op straat? Misschien wel crack of zo? Een andere enge drug? Nee hè. In dat opzicht kun je de kanslozen in de maatschappij dankbaar zijn, het is namelijk de grootste troep op Aarde.

Lijntje d'rbij?

Nederlandse drugsmarkt

Aan de andere kant is de kans groot dat jij, of iemand in je omgeving, weleens andere drugs hebben gebruikt. Dan moet je denken aan XTC, of cocaïne. Bij het gebruiken van deze drugs ben je volledig afhankelijk van de (waarschijnlijk niet) blauwe ogen van je dealer. In Nederland bestaat godzijdank een testpunt voor gebruikers. Officieel alleen voor Nederlanders, maar in de grensgebieden ook veel overlast door Belgen. Onlangs is, met koninginnedag in aankomst, door de testpunten besloten om niet langer GHB te testen. Reden hiervoor is dat GHB vaak in orde is, en veel producenten kent. Het testpunt wil alleen gebruikers van dienst zijn namelijk. Er zijn zoveel GHB-producenten omdat het relatief makkelijk te maken is. Receptje?

De markt voor XTC is de afgelopen 2 jaar flink ingestort. De belangrijkste grondstof voor XTC, pmk, wordt heel vaak onderschept vanuit China. Pmk is nu verkrijgbaar voor €120.000 per 6 liter. Omdat XTC zo’n lucratieve markt is, 5 Euro per pil is geen rariteit, wil men toch geld blijven verdienen. Onlangs was in het nieuws dat pillen steeds vaker is gemaakt met mcPP. McPP is een stof die onervaren gebruikers zouden kunnen zien als het normale effect van een pil. Waarheid is dat het een laagwaardige stof is die veel problemen veroorzaakt, en een stuk minder gezond is. Toch wordt het verkocht. Cocaïne wordt vaak vermengd met codeïne: een verdovend middel dat je ook terugvindt in je paracetamol. Als je bedenkt dat een gram Coke €50 doet, kun je op je vingertjes narekenen hoe lucratief 0,1 gram pijnstiller is.

Dealen en produceren met een ethisch groen keurmerk?

Denkt een dealer weleens na over zijn verantwoordelijkheid voor de maatschappij? Heeft hij ethische bezwaren? Gaat hij naar een filosofisch café om zijn pijnen te bediscussieren? Vraagt hij of zij aan zijn ouders wat zíj er nou van vinden? En wat voor argumenten gebruikt de dealer om zijn handel voort te zetten?

Marktwerking, financiele kutcrises, kapitalisme… Dat zijn smerige woorden geworden. Hebzuchtige bankiers die flink knaken opstrijken voor gebakken lucht. Maar wat doet een drugdealer? Handelen, commissie verhogen. Er bestaat een kans dat hij door zijn aangereikte drugs iemand zwaar in de (lichamelijke of geestelijke) problemen komt. En wat bezielt iemand om schadelijke stoffen in de drugs te doen? Meer winst, meer winst, meer!!! Hebzuchtig en met snel geld.

Vroeger, in de jaren ‘60 en ‘70 waren drugsproducenten vooral idealisten. Ze verspreidden de liefde met hun hasj en LSD. Tegenwoordig is de drugssector zo greedy als een willekeurige bankier. Nee, mij hoor je niet pleiten voor een communistische sharia. Drugs nemen is risico nemen! Wel zie ik dat de drugswereld een mooiere, fijnere en vooral gezondere wereld wordt wanneer dealers en producenten de hand in eigen boezem steken en een ethisch reveil opstellen! Maar misschien ben ik dan te idealistisch.