Stupiditeiten heeft nu ook een vacaturebank

Op internet moet je niet al te veel privé-informatie zetten. Toekomstige scharrels, je ouders, de AIVD als je koning wil worden, of nieuwsgierige werkgevers krijgen inzichten. Of die inzichten nou gaan over je drugslab thuis of een slippertje met je minderjarige buurmeisje: het is ongewenst.

Ik heb echter het gevoel dat het noodzakelijk is dat ik met deze principes even moet breken. Waarom? zult u uzelf dan afvragen. Wel, deze begaafde en getalenteerde jongeman zoekt een baan en schuift de conventionele methoden even opzij. Modern noemen we dat.

Dhr Stupiditeiten in goedkoop werkuniform

Nee, geen YouTube-film, geen sollicitatiebrief, maar een open aankondiging. Deze man is voor veel te porren. Deze 19-jarige kerelvent kan:

- Rekenen (propedeuse Technische Natuurkunde)

- Schrijven (ach, moet ik nog iets nog uitleggen na al dat moois dat u heeft gezien?)

- Mooipraten en bluffen (de reclamewereld voelt als een warm bad)

- Bewegen (de sportschool is mijn natuurlijke habitat)

- Voertuigen besturen

- Supersnelle leerling

- En nog veel MEER!

Een kleine greep uit het assortiment. Chauffeur nodig? Kantoorklerk? Receptionist? Butler voor bij uw borrel? De mogelijkheden met deze Amsterdammer zijn legio. Stuur  een bericht naar

Het ethische verval van de huidige drugdealer

Is jou ooit heroïne aangeboden op straat? Misschien wel crack of zo? Een andere enge drug? Nee hè. In dat opzicht kun je de kanslozen in de maatschappij dankbaar zijn, het is namelijk de grootste troep op Aarde.

Lijntje d'rbij?

Nederlandse drugsmarkt

Aan de andere kant is de kans groot dat jij, of iemand in je omgeving, weleens andere drugs hebben gebruikt. Dan moet je denken aan XTC, of cocaïne. Bij het gebruiken van deze drugs ben je volledig afhankelijk van de (waarschijnlijk niet) blauwe ogen van je dealer. In Nederland bestaat godzijdank een testpunt voor gebruikers. Officieel alleen voor Nederlanders, maar in de grensgebieden ook veel overlast door Belgen. Onlangs is, met koninginnedag in aankomst, door de testpunten besloten om niet langer GHB te testen. Reden hiervoor is dat GHB vaak in orde is, en veel producenten kent. Het testpunt wil alleen gebruikers van dienst zijn namelijk. Er zijn zoveel GHB-producenten omdat het relatief makkelijk te maken is. Receptje?

De markt voor XTC is de afgelopen 2 jaar flink ingestort. De belangrijkste grondstof voor XTC, pmk, wordt heel vaak onderschept vanuit China. Pmk is nu verkrijgbaar voor €120.000 per 6 liter. Omdat XTC zo’n lucratieve markt is, 5 Euro per pil is geen rariteit, wil men toch geld blijven verdienen. Onlangs was in het nieuws dat pillen steeds vaker is gemaakt met mcPP. McPP is een stof die onervaren gebruikers zouden kunnen zien als het normale effect van een pil. Waarheid is dat het een laagwaardige stof is die veel problemen veroorzaakt, en een stuk minder gezond is. Toch wordt het verkocht. Cocaïne wordt vaak vermengd met codeïne: een verdovend middel dat je ook terugvindt in je paracetamol. Als je bedenkt dat een gram Coke €50 doet, kun je op je vingertjes narekenen hoe lucratief 0,1 gram pijnstiller is.

Dealen en produceren met een ethisch groen keurmerk?

Denkt een dealer weleens na over zijn verantwoordelijkheid voor de maatschappij? Heeft hij ethische bezwaren? Gaat hij naar een filosofisch café om zijn pijnen te bediscussieren? Vraagt hij of zij aan zijn ouders wat zíj er nou van vinden? En wat voor argumenten gebruikt de dealer om zijn handel voort te zetten?

Marktwerking, financiele kutcrises, kapitalisme… Dat zijn smerige woorden geworden. Hebzuchtige bankiers die flink knaken opstrijken voor gebakken lucht. Maar wat doet een drugdealer? Handelen, commissie verhogen. Er bestaat een kans dat hij door zijn aangereikte drugs iemand zwaar in de (lichamelijke of geestelijke) problemen komt. En wat bezielt iemand om schadelijke stoffen in de drugs te doen? Meer winst, meer winst, meer!!! Hebzuchtig en met snel geld.

Vroeger, in de jaren ‘60 en ‘70 waren drugsproducenten vooral idealisten. Ze verspreidden de liefde met hun hasj en LSD. Tegenwoordig is de drugssector zo greedy als een willekeurige bankier. Nee, mij hoor je niet pleiten voor een communistische sharia. Drugs nemen is risico nemen! Wel zie ik dat de drugswereld een mooiere, fijnere en vooral gezondere wereld wordt wanneer dealers en producenten de hand in eigen boezem steken en een ethisch reveil opstellen! Maar misschien ben ik dan te idealistisch.

Democratie-impasse op de Hogeschool van Amsterdam

De Hogeschool van Amsterdam is verslaafd aan democratie, of is te lui om democratie toe te passen, of snapt de functie van democratie niet. Allemaal fout, welke het ook mogen wezen.

Onlangs waren er verkiezingen op de HvA voor een commissie voor het domein MCI (Media, Creatie en Informatie). Geen hond die weet wat dit precies inhoudt, maar de functie betaalt €55,- per 4 uur vergaderen, daarom is de functie populair onder sommige studenten. Sommigen doen dit ook echt uit democratische overwegingen, en dat kan ik alleen toejuichen.

Op het intranet van mijn studie was geplaatst hoe er bezwaar kon worden gemaakt tegen benoemingen. Nieuwsgierig als ik was deed ik dat allengs. Ik stuurde de volgende e-mail:

> Geachte mevouw Osnabrug,
>
> Graag wil ik bezwaar maken tegen het benoemen van de
> studentenleden van het domein MCI.
>
> De reden hiervoor is dat deze studenten de studenten tot op
> zekere hoogte vertegenwoordigen, maar studenten
> a) geen inspraak hebben op de benoeming van de kandidaten
> b) geen idee hebben wat de denkbeelden van de studenten zijn
> c) wat de motivatie is van de studentleden om zich kandidaat te
> stellen) geen inzicht hebben in de keuzeprocedures
> e) hier te weinig publiciteit aan is geschonken om een controle
> op het proces door de vertegenwoordigden (de studenten) mogelijk
> te maken.
>
> Graag verneem ik uw argumenten op de bovengestelde punten, en
> eventueel uw oplossingen. Ook verzoek ik u de benoeming te
> staken totdat alle punten helder zijn gecommuniceerd.
>
> Met vriendelijke groeten,

> Vikter Querido

Mijns inziens zeer plausibele argumenten. Ik verwachtte hier niet veel van, men kan immers kiezen om niet te reageren, en daarmee is meestal de kous afgedaan. Wie gaat hiervoor nou met spandoeken naar het Maagdenhuis (directiezetel van de UvA/HvA) om zich daar vast te ketenen en te strijden?

Op 10 februari (de bezwaren werden in januari behandeld) kreeg ik het volgende mailtje:

Beste Vikter,
bij deze stuur ik je een antwoord op je Bezwaar inzake benoeming studentleden.
Het Centraal Stembureau (CSB) onderkent de nadelen die je noemt van een tussentijdse bezetting van zetels in de medezeggenschapsraad.
Wij spannen ons in om voor de reguliere verkiezingen voldoende kandidaten te verkrijgen en vervolgens om een grote deelname van kiezers te bewerkstelligen.
Maar helaas blijven te veel zetels onbezet. Ik wijs je erop dat ook bij de reguliere verkiezingen er sprake is van benoeming in de raden waar te weinig studenten zich kandidaat hebben gesteld. Ook daarvoor gelden dus  alle bezwaren die jij aanvoert tegen tussentijdse benoemingen.
Het mz-reglement maakt tussentijdse verkiezingen mogelijk en verzet zich niet tegen een tussentijdse benoeming als er niet te kiezen valt.
Wij zullen het kandidaat- studentlid daarom plaats laten nemen in de Domeinraad MCI.
We vertrouwen er graag op je hiermee voldoende te hebben ingelicht.
Met vriendelijke groet,
Mr.W.Hendriksen, voorzitter CSB

Enkele punten die ik toch raar vind. Hendriksen stelt hier dat het ‘kandidaat’-studentlid als opvulling wordt gebruikt omdat er te weinig kandidaten zijn. Raar, want blijkbaar staat de kwantiteit hoger in het HvA-vaandel dan de kwaliteit. Is deze kandidaat überhaupt geschikt? Ten tweede wordt er gesteld dat de HvA zich inspant om studenten te werven. Als iemand mij voorbeelden kan geven voor een uitgebreide campagne om de woorden van de heer Hendriksen te ondersteunen, dan stel ik mij daarvoor open. Vooral nadat het CSB blijkbaar de problemen onderkent.

Het mailtje van Hendriksen is verstuurd door diens griffier Osnabrug. Osnabrug heeft waarschijnlijk, net als ik, door de bomen het bos niet meer gezien. In haar e-mail naar mij stuurde zij de bijlage 090129 BEZWAAR tegen student Voornaam_achternaam* Annet_Huijbrechts.doc. In deze bijlage stond het volgende:

Beste Marianne (Osnabrug, red.),

Graag wil ik bezwaar maken tegen de voorgestelde studentkandidaat Voornaam Achternaam*
op grond van zijn schoolprestaties. Voornaam Achternaam* zal naar alle waarschijnlijkheid dit jaar een BAS (bindend (negatief) studieadvies, red.) krijgen.
Hij representeert de studenten populatie niet door zijn houding en zijn gedrag.

Met vriendelijke groet,

Annett Huijbregts

Annett Huijbrechts is de voorzitter van de examencommissie van zijn opleidingsdomein. Hendriksen heeft het bezwaar van de voorzitter niet ontvankelijk verklaard. De exacte redenen zijn bij mij niet bekend, maar ik vermoed dat mevrouw Huijbregts met een kluitje het riet in is gestuurd. Zulke specifieke en plausibele argumenten die Huijbregts aangeven zijn wat mij betreft geen redenen om een benoeming doorgang te laten vinden.

Dit hele verhaal heeft bij mij de nodige scepsis aangewakkerd over de blijkbaar volstrekt arbitraire benoeming van representanten van de studentenpopulatie aan de HvA. Dit geeft indirect ook de minachting aan van het bestuur naar de student, door de achteloze en kwaliteitsarme manier waarop studenten klaarblijkelijk worden vertegenwoordigd.

Wordt waarschijnlijk vervolgd.

* Wegens privacyredenen is de naam van de student gefingeerd

Het failliet van allochtonenemancipatie

In oktober heb ik een bezoek gebracht aan het diversiteitscongres van de Amsterdamse Studentenunie. Hierin werd gedebatteerd over de rol van allochtone studenten in het studentenleven, en dan vooral in studentenverenigingen. Voorzitters van studentenverenigingen, afgevaardigden van de UvA en geïnteresseerden kwamen kijken en discussiëren over de ‘allochtonenproblematiek’. Aantal aanwezige allochtonen? Marginaal. Dit geeft aan hoe groot de interesse onder de allochtone studenten voor dit onderwerp is.

Ik ben er nog niet uit of dit een gênante vertoning was. Het voelde alsof dit een bijeenkomst was van blanke heren in de Ivoren Toren die het gedrag van allochtonen collectief wilde wijzigen. Anderzijds waren er bijna geen kritische allochtonen aanwezig. De uitkomst was van tevoren ook helder: allochtonen moeten meer deelnemen aan het verenigingsleven. Een andere stelling, allochtonen moeten minder deelnemen aan het verenigingsleven, is natuurlijk niet acceptabel te poneren.

Het leek in een notendop op de allochtonendiscussie in de Nederlandse politiek. Demoniseren is uit den boze (alleen de PVV wil dit wel doen), allochtonen zouden gestuurd moeten worden vanuit een elitaire Kamer die vrijwel volledig bestaat uit een blanke bovenklasse. Ook hier ziet men het gebrek aan ervaringsdeskundigen, mensen die met de voeten in de modder hebben gezeten.

Wie gelooft mij als ik zeg dat alles wel weer goed komt? Het is vergelijkbaar met een gezinnetje. Er komt een kind bij, en in dit geval zijn dat niet-westerse allochtonen. Eerst was het heel leuk, nieuwe culturen en zo, genoeg arbeiders: de kindertijd. Toen kwam de puberteit met Pim en Theo (herrie!), en de adolescentie met Geert (opgeschoten jongeren die samen in actie komen). Als je wordt gejend ga je toch ook vervelend doen? Zie bepaalde groepen allochtone jongeren!

Alleen wanneer de ouders en de kinderen volwassen genoeg zijn geworden om hun beide tekortkomingen te kunnen zien, zal er acceptatie en nuance plaatsvinden. En dat duurt een tijd, want een negenjarige snotaap moet je ook niet van verwachten dat je daarmee constructieve doelen bereikt.