Haal mij hier in vredesnaam weg!

Het gebrek aan manieren is stuitend, en de dingen die ik meemaak kennen hun weerga niet! Dit is een kleine bloemlezing over de reilen en zeilen aan de studentenflat aan de H. Cleyndertweg, in Amsterdam-Noord.

Zakdoekjes bij de hand?

Het blijft gevaarlijk om op internet te zetten waar je woont. Maar ik geef het op, ik ben wanhopig. Niemand komt mij opzoeken, omdat de smerigheid iedere bezoeker het stuipen op het lijf jaagt. Als er wel bezoekers zijn, zijn ze ongewenst: muizen of kakkerlakken of zo. Stiekem vind ik ook dat 80% van de bewoners ongewenst is.

Het gehalte aan paupers is namelijk zeer hoog. Verrotte deuren, kots in de liften en diefstal uit de gemeenschappelijke ruimten. Heb ik het al gehad over vuilniszakken, televisies en lege flessen drank die onder de ramen liggen? Die gooit het gepauperte met een flinke zwieber het raam uit. Noem me een oude man, maar dat riekt naar poging tot doodslag.

Een keuken delen is altijd vragen om moeilijkheden. Vooral als het om studenten gaat, en helemáál als het om 12 studenten gaat. Dat is dus het geval in deze gribusflat, die niet had misstaan in de ghetto’s van Moskou. Vieze geurtjes, beschimmelde ovenschalen en wegrottend muizen. In jongerentaal: “fackin’ viess!”. Hoe heten die theemutsen van RTL4 ook alweer? Ze presenteerden Hoe schoon is jouw huis?; dit is een taak voor deze oude besjes!

Valt er dan helemaal niets positiefs te melden? Natuurlijk wel, onder het gebouw bevindt zich een kroeg die tegen zeer schappelijke prijzen biertjes schenkt. Er wordt muziek gedraaid, en gegokt en gerookt. Helaas is de kroeg deze week gesloten. De vloer begon weg te rotten wegens waterschade, niet verwonderlijk als je bedenkt hoe het onderhoudsniveau van de rest van de flat is…