Haal mij hier in vredesnaam weg!

Het gebrek aan manieren is stuitend, en de dingen die ik meemaak kennen hun weerga niet! Dit is een kleine bloemlezing over de reilen en zeilen aan de studentenflat aan de H. Cleyndertweg, in Amsterdam-Noord.

Zakdoekjes bij de hand?

Het blijft gevaarlijk om op internet te zetten waar je woont. Maar ik geef het op, ik ben wanhopig. Niemand komt mij opzoeken, omdat de smerigheid iedere bezoeker het stuipen op het lijf jaagt. Als er wel bezoekers zijn, zijn ze ongewenst: muizen of kakkerlakken of zo. Stiekem vind ik ook dat 80% van de bewoners ongewenst is.

Het gehalte aan paupers is namelijk zeer hoog. Verrotte deuren, kots in de liften en diefstal uit de gemeenschappelijke ruimten. Heb ik het al gehad over vuilniszakken, televisies en lege flessen drank die onder de ramen liggen? Die gooit het gepauperte met een flinke zwieber het raam uit. Noem me een oude man, maar dat riekt naar poging tot doodslag.

Een keuken delen is altijd vragen om moeilijkheden. Vooral als het om studenten gaat, en helemáál als het om 12 studenten gaat. Dat is dus het geval in deze gribusflat, die niet had misstaan in de ghetto’s van Moskou. Vieze geurtjes, beschimmelde ovenschalen en wegrottend muizen. In jongerentaal: “fackin’ viess!”. Hoe heten die theemutsen van RTL4 ook alweer? Ze presenteerden Hoe schoon is jouw huis?; dit is een taak voor deze oude besjes!

Valt er dan helemaal niets positiefs te melden? Natuurlijk wel, onder het gebouw bevindt zich een kroeg die tegen zeer schappelijke prijzen biertjes schenkt. Er wordt muziek gedraaid, en gegokt en gerookt. Helaas is de kroeg deze week gesloten. De vloer begon weg te rotten wegens waterschade, niet verwonderlijk als je bedenkt hoe het onderhoudsniveau van de rest van de flat is…

’s Nachts niks op tv, vroegâh wel!

Tegenwoordig maak je alleen nog maar flink wat televisieuren als je 25+ bent. Ben je jonger dan dat, dan ben je illegaal aan het downloaden, websites aan het hacken of buschauffeurs aan het molesteren.

Het overkomt zelfs de beste: de televisie ’s nachts aanzetten. Als je thuiskomt van een lange vakantie, een nachtdienst maakt, uit de kroeg komt rollen, niet kunt slapen, een sekslijntje wil bellen of op CNN kijken wat voor breaking news er nou weer is. Een korte blik op de programmering van nederlandse commerciële zenders doet je tranen met tuiten. Dikke huisvrouwen die op zoek zijn naar een avontuurtje op de parkeerplaats is toch geen markt voor?

Wel dus. Ik kan mij nog herinneren dat er in de nachten van het pré-internet-tijdperk vechtende dwergen door de studio vlogen tijdens de Jerry Spinger Show. Ricki Lake waar iedereen kon meediscussiëren of het fout was dat een 13-jarig meisje verantwoordelijk was voor het verleiden van haar oudere broer. Laten we de herhalingen van Sex Court alsjeblieft niet vergeten, waar een ‘rechter’ straffen uitsprak die sadomasochistisch getint waren.

Nu kunnen we met z’n allen gezellig naar tante Trina sms’en. De nostalgie druipt natuurlijk van deze tekst af, en ik zie u instimmend naar deze woordenbrij knikken. Oproepen tot een revolutie is natuurlijk over the top, maar ik kan u in ieder geval verzoeken om niet meer af te spreken met die verleidelijke blonde deerne. Zo kunnen wij in de toekomst misschien weer kunnen genieten van dwergen op ramkoers.

In 2010 zijn alle buschauffeurs vereenzaamd

Een buschauffeur is een apart soort mens. U leest weleens in de krant dat een jongen die cum laude is geslaagd voor zijn Gymnasiumdiploma buschauffeur wil worden. Popidool Jamai wilde vroeger ook een bus besturen, omdat hij “dat grote stuur zo fascinerend vond”. Soms chagrijnig, soms joviaal, soms zelfs rokend uit dat kleine raampje van ze. Het zijn de recalcitrante rockers van deze tijd!

Daarom is mijn ontzag voor deze Tijgers van forensend Nederland zo groot. Wie zit er voor zijn lol nou in het openbaar vervoer? Ik niet, en ik vind het al heel wat dat ik er over schrijf. Een beleefd knikje tijdens het tonen van mijn vervoersbewijs of een welgemeend “hallo!” gooi ik er altijd wel in. Als ik de enige ben in de bus, bezet ik de invalideplaats en knoop een gesprekje aan.

Want zeg eerlijk; buschauffeur is een eenzaam beroep. Zij vervoeren duizenden mensen per dag, maar er is in geen velden of wegen een collega te bekennen. Je collega’s met groot licht seinen is nou niet geweldig. Die verdwaalde bejaarde die over haar gescheurde poepluier praat is niet veel beter. Strippenkaarten stempelen en irritante scholieren terugfluiten wegens een frauduleus vervoersbewijs is een van de weinige sociale verzetjes die dit respectabele beroep heeft.

Zo zien wij onze buschauffeur graag. Weldoorvoed, vrolijk en kalend.

Nu heeft u vast weleens gehoord van het debacle dat OV-chipkaart heet. Bliep, en je kunt gaan zitten. In de bus bevindt het incheck-apparaat zich uit de richting van de chauffeursogen. Een bliepje is de nieuwe stempel. De reiziger communiceert met het apparaat, en niet de chauffeur. Chagrijnige buspassagiers slaan de chauffeur over en gunnen hem geen blik waardig.

Na een lange werkdag komt de chauffeur thuis. “Hondenbaan”, denkt hij. Niemand die hem kent. Niemand die hem voelt. Niemand die hem ziet. De facsistoïde bedenkers van de OV-chipkaart die alle romantiek uit het beroep van deze Tijgers wegslaan met een mokerhamer. Dit is het échte geweld tegen buschauffeurs; waarom zijn hier nog geen kamervragen gesteld?

Herinnert u zich mijn Albert Heijn-stuk nog?

Dit stukje dus. Heb het even op een wat meer  heldere manier verwoord in het onderstaande filmpje voor de VARA.

Seksualiteit is uw favoriete weblogger vreemd

Zoals u wellicht is opgevallen schrijf ik maar weinig over seks. Het gaat over goedkope chocolade, deugdethiek, sollicitaties en wat dies meer zij. Toegegeven, ik heb ooit eens een foto geplaatst van Britney Spears’ kale kut, maar dat kunt u beschouwen als een jeugdzonde.

Je kunt niet iemand digitaal alle hoeken van de kamer laten zien. Laat staan dat je je eigen fingerspitzengefühl in optima forma etaleert op je weblogje. Daarom is het -mijns inziens- ook een beetje gênant om te proberen iemand met je perverse gedachten op te winden. Want zeg nou eerlijk, seks is toch een lichamelijk iets? Arrogante Harry Mulisch die denkt dat hij God is met zijn vunzige verhalen. Zie je die kop je al in extase brengen?

Porno is leegte. Populair credo is dat je op seksueel gebied zoveel geuren en kleuren hebt, maar porno is dodelijk. Nadat  jumbopenissen  om je oren zijn geslagen (figuurlijk) en perfecte mosseltjes op uw gigantische beeldscherm zijn ingezoomd, rondt men de boel af. En wat daar resteert is een extract uit je lijf. Je verliest je seksuele energie, je eiwitten, je lust, kortom: levenskracht. Uiteraard wordt dit lijfelijke gewoon aangevuld, maar men lijdt een mentale sterfte. Een vrijpartij wordt al vlug imperfect (wanneer je van Amerikaanse porno houdt), of een vrijpartij wordt al vlug vetgeklots (wanneer je van kleine Aziatenporno houdt), en ga zo maar door.

Daarom ben ik fanatiek pleitbezorger van een intensievere waarschuwing bij het bekijken van deze ontuchtige handelingen. Na de leeftijdswaarschuwingen, leeftijdsverklaringen, don’t-try-this-at-home-verklaringen en rode uitroeptekens opteer ik voor de waarschuwing ‘Porno is schadelijk voor uw geile gezondheid’.

Schrijven = Schrappen

Daarom een ledig bericht.