Ziekelijke exhibitionisme

 

Vandaag is ondergetekende getuige geweest van een puike streak-actie. Een streaker is een persoon die bij een openbaar evenement onverwachts naakt ten tonele verschijnt met het doel het evenement te verstoren, te provoceren, of zichzelf in de schijnwerpers te plaatsen. Dat kan het gevolg zijn van een soort aandachtsgeilheid, een ziekelijke exhibitionisme, of meer van zulks.

Het was een mooie dag voor exhibitionisme in de hockeygemeenschap. De zon scheen, de lucht was spablauw, en derhalve werden de goudgele mannendranken rijkelijk geconsumeerd. Dit was waarschijnlijkerwijs de basis voor deze recalcitrante actie. De dogma die heerst in deze correcte, ettiqettair verantwoorde, contreien dient in mijn opinie inderdaad geslecht te worden. Deze publieke naaktheid was een goed begin op de weg naar totale anarchaïstische losbandigheid, en herhaling in enigerlij andere vorm heeft mijn fiat.

Vanaf de linkerkant van het veld kwam twee baldadige adonis-jongens in hun adamskostuum (edoch met kleine lendedoek) de commune ontwrichten. Het hoongelach was hunnerzijds, het ontzag en de humor lag als een warme wollen deken over het publiek. Het spel van het damesteam dat op het beruchte moment gaande was bleef, door het katatonische ongeloof van de dienstdoende arbiters, gewoon doorgaan. Prachtig. De jongelui werden naderhand luidruchtig opgevangen door hun teams, alwaar een luid gejoel vanaf straalde.

Ik voelde mij zo vrij. Misschien doe ik het wel vaker.