Analyse van de gemiddelde treinreis

Wanneer men vaak forenst in de trein, vallen een aantal zaken op. De psychologie achter de treinreiziger. Ik zit elke dag in de trein; in de ochtendspits, tussen de middag, in de middagspits, ’s avonds of ’s nachts óf een combinatie van dat al. Er heerst mettertijd een substantieel verschil in gedrag van onzer medereiziger.

’s Ochtends kijkt iedereen boos, en heerst er orde. Niemand die zich misdraagt, voeten op de bank heeft of luidruchtig praat. Afhankelijk van de lengte van de trein, rennen de mensen ’s ochtends ook veel sneller, ze willen allemaal koste wat het kost een zitplaats bemachtigen, de dieren (á la, ik ook). De hoefijzervormige kringen die zich voor de deur vormen hebben een grotere dichtheid, en er is voor de uitstappers minder plaats gelaten.

 Mislukte foto van spoedende forensen en raamplaatsgieren

Tussen de middag is het stil. Dan zijn er genoeg zitplaatsen in de trein, en soms heb je gewoon je eigen coupé. Er is dan ook een overschot aan bejaarden, kutstudenten, werklozen, dagjesmensen en andere maatschappelijk misdeelde personen. De mensen lopen relaxter, je kan een krantje dito zitplaats naar keuze bemachtigen. Tussen dat volk en die keuzevrijheid voel ik mij in mijn sas.

In de middagspits is het ongeveer hetzelfde verhaal als de ochtendsspits, met als saillant detail dat het werkvolk trager voortbeweegt. Uitgeput?

’s Nachts is een verhaal apart. Nu moet ik wel een kanttekening plaatsen: ik heb alleen ervaring met nachttreinen in het weekeinde. Er hangt een mix tussen gezelligheid en agressiviteit, lamlendigheid en vreugde. Gezelligheid omdat we allemaal hetzelfde willen: naar huis. Agressiviteit door de alcohol, en lamlendigheid door het tijdstip. Vreugde wanneer er weer eens een station wordt bereikt. Hoera! Bijna thuis en geen zelfmoorden op het spoor! De conducteur gooit er vaak een schepje bovenop: “Dames en heren, dit is station x, wilt u uw buurman wakker maken, en slaap lekker!”

Dacht jij dat je een kubus kon tekenen?

Industrieel Product Ontwerpen, Haagse Hogeschool, Den Haag.

Zelfs de dieven motten ‘m niet

Om op z’n janboerenfluitjes in de ochtend naar mijn onderwijsinstelling te gaan, verplaats ik mij normaliter per tweewieler. Een fiets om preciezer te zijn. Op zich is dit nog niet bijzonder, want hey dude, zoveel mensen verplaatsen zich per fiets naar hun plekjes en plaatsjes.

Zou je denken hè. Nee, ik heb een Bijzondere Fiets. Deze fiets is aangeschaft in 1990, nog een beetje in de Sovjet-tijd dus, en dat is goed te merken. Die fiets is nog zwaarder dan ik, kwaliteit Duitsch staal, me dunkt. Dát is kwaliteit die je bij de HEMA niet vindt hoor, en ik kan het weten. In mijn jonge wilde en stupide jaren heb ik namelijk zo’n stuk rotzooi durven aanschaffen en ik heb het geweten. Dat ding begon na 2 weken al mankementen te vertonen en ik was maar wat blij dat-ie de maand erna gestolen werd.

De willekeurige Rotterdamse junk komt niet met z’n fikken aan m’n Phoenix Locomotief. De crack heeft waarschijnlijk hun spieren dermate aangetast dat ze de fiets niet kunnen verplaatsen (dat kunnen alleen sterke adonis-kereljongens), en ze zien de schoonheid van Oostblok-vormgeving niet.

Dit ding is de tank onder de fietsen. Deze Hollandsche makelij overleeft mij namelijk. Stoepen, afgelegen stationnetjes, alcohol, passagiers, te laat ontweken glas en auto’s, hij blijft rijden (ja, er is ooit een auto tegenaan gereden). Enige minpunt is het zadel dat ernstig gehavend is. Echter, zoals een correct student dat beaamt wordt daar een plastieken zak over getrokken. Dat werkt prima, alleen willen de paupers op station Rotterdam-Lombardijen graag voor hun eigen zakjes zorgen als hun zadeltje nat is, en niet mijn zakje pikken? Bij voorbaat dank.

Alleen maar leugens!

Het politieke nieuws uit Den Haag bereikt de mensen in ons vaderland en ver daarbuiten, middels de media: gewone krant, televisie, internet, of weet ik allemaal wat voor moderne snufjes ze tegenwoordig allemaal hebben. Per slot van rekening ben ik achttien jaar, dus het bijhouden wordt steeds lastiger. Je zou bijna vergeten dat er andere mensen op redacties zijn die het nieuws voor jou presenteren. Het is een miljardenindustrie, dat kun je ook wel zien aan al die pulpkranten die mijn trein ’s ochtendsvroeg bevuilen.

Zonder reguliere media zouden wij dus afhankelijk zijn van de Staatscourant of dergelijke communistische, enge dingen. De media zorgen ervoor dat de politici normale, belastingbetalende, burgers kunnen toespreken, en dat de democratie wordt gecontroleerd door alles en iedereen, én dat de politici kunnen lezen over het zware arbeidersbestaan (en daar derhalve handig op kan inspringen). Het grote aanbod van media zorgt ervoor dat men bij verschillende bronnen hun mening kunnen vormen over politieke blabla. Héél handig.

Of toch niet? Nederland heeft de meest vrije pers ter wereld (bron: reporters sans frontières), en dat is heel fijn zou je zeggen. Natuurlijk, vrijheid willen we allemaal wel, maar het kan ook schaden. Ik neem maar als voorbeeld het Nederlandse martelschandaal in Irak, waarmee De Volkskrant met veel bombarie een jaar geleden naar buiten trad. Er zouden uiteindelijk bij verhoren ‘fatsoensnormen zijn overtreden’. De Volkskrant had als bron een of andere labiele militair. Andere kranten namen het nieuws snel over en de soap werd smeriger en smeriger. De wereld sprak er schande van, en natuurlijk zullen er ook een paar Irakezen geweest zijn die hun bloed voelden koken. Het stevige Nederlandse imago werd ernstig geschaad en in Den Haag werd er weer over vergaderd en nog een keer beschouwd. Wat bleek? Het waren allemaal LEUGENS! Toenmalig minister van Defensie H. Kamp deed aangifte.

>> Sfeerbeeld Abu Graib Resort (alsof we nog nooit een piemel gezien hebben)

Blijf kritisch

Perfect zou natuurlijk zijn dat de marktwerking zijn werk deed, en dat niemand meer De Volkskrant kocht. Dat zal media leren om niet zomaar maar dingen klakkeloos over te nemen! Maar helaas, da’s slechts utopie. De pers moet gecontroleerd worden, en wel door zichzelf.

Ik, de schrijver, schrijf ook maar wat. Wie ben ik nou helemaal om de vorige alinea als waarheid te zien? Misschien is er stiekem wel gemarteld. Gelukkig is volgens het gerenommeerde blad The Economist Nederland het op twee na meest democratische land ter wereld, en werd er met veel vergaderen besloten worden dat we toch maar niet hebben gemarteld.

Mijn oproep aan het volk: blijf kritisch. Wees alert, en wantrouw de media. Er zijn namelijk altijd anderen die het nieuws voor jou op een presentatieblaadje gieten.

Ú bent de echte Nederlander

Maandag kwam u op uw werk en aanschouwde u de nieuwste nieuwsbrief. Er stond de allerlelijkste foto in die ooit van u is gemaakt, en uw allerslechtste grapjes werden afgekraakt nadat ze volledig uit hun verband werden gerukt. Collega’s kijken al maanden met een geïrriteerde blik in uw richting. Ook blijkt dat alle verhalen die de ronde doen: u bent niet geliefd. De vergadering van vanmiddag was het toppunt: uw collega’s waren zo blijkbaar zo geïrriteerd door uw voorkomen – en met de baas voorop – dat ze om uw ontslag vroegen. Morgen bureau opruimen. Thuisgekomen en lamlendig surfend over het internet bleek dat er informatie over familieleden werd verspreid en u geheel met de grond werd gelijkgemaakt. Was dit niet gebeurd als u gewoon ja en amen tegen de huidige bedrijfsvoering had gezegd?

Menig persoon zou door zulke ervaringen in een diep, donker, zwart gat vallen, maar u niet. U bent een sterk mens met een flinke eeltlaag op de ziel. U heeft veel gedaan om schade te verminderen en uw imago te verbeteren, maar het mocht niet baten. Er is een select gezelschap dat u steunt in deze zware tijden, maar het meeste moet u zelf doen. Voor de buitenwereld staat u nog steeds degene hoe u bekend als  gevoelloze IJzeren Rita en wat dies meer zij.

 Er is geen normaal mens die werkweken van 80 uur met zulke taferelen kan verdragen, echter mevrouw Verdonk houdt vol. Ze staat voor haar idealen en zwicht niet voor gepest van haar collega’s. De mensen die haar steunen geven haar de kracht om door te gaan met leven en werken. Ze ziet er niet uit dat ze depressief is, wat ik wel zou worden van zo een gang van zaken, ze ziet er kwiek en krachtig uit. Ze vecht voor hetgeen ze gelooft en laat zich niet van haar stuk brengen door wat midden-rechtse ballen die vinden dat ze het gezicht van de partij schaadt.

Over een zesjes-cultuur gesproken, niks van dat al! Rita Verdonk is de belichaming van een Daadkrachtige Hollander. Een dikke NEGEN. De bloem der natie doet wat ze moet doen en door gaat wanneer dat van haar gevraagd wordt. Velen zijn het oneens met haar ideeën, maar als persoon is het een bewonderingswaardig mens. You go girl!

Afspraak met meisje: heeft in m’n mond gezeten

CHARMANT.

Maar ze had wel zachte borsten.

(voor de mensen die mij niet kennen: ik ben in het echt veel knapper hoor……….)

 

Jawohl! Schreiben über Politik macht spaß.

Het is natuurlijk lastig om een constante stroom aan jolige berichten te onderhouden, hetgeen u uiteraard van mij gewend bent. Vaste lezers – en daarmee bedoel ik niemand – ik probeer het. Maar schrijven is noeste arbeid. Dit stukje is ook gewoonweg in het wildeweg getypt, zonder er van te voren over na te denken. Dat het best wel aardig is om te lezen (je bent nu al een paar regels verder) is eigenlijk toevallig en mooi meegenomen.

Momenteel ben ik, Vikter Maxell, bezig met een projectje dat betrekking heeft met voor op democratie onder jongeren. Dit gaat via een door de overheid gefinancieerde organisatie, dus dranken en spijzen zijn rijkelijk vertegenwoordigd, alsmede een riante vergaderruimte in een authentiek Rotterdams grachtenpand. Was ik nou net vergeten te zeggen dat ik een vergoeding* krijg voor het volgen van workshops over videobewerken en het gebruiken van Mac’s en camera’s? Prominente Nederlanders die langskomen om een groepje tieners wat cursussen te geven over columschrijven (een of andere malloot van de Lama’s of zo), een universitair docent die ons leert interviewen… Enfin, ik kan nog tot vervelens toe pennen. Wel fijn.

* Exclusief reiskostenvergoeding

Die lampen zijn ook wel hip. Check die mooie vinger onderaan de foto!

Resumerend, er blijft altijd een doel. In dit geval is het dus Jongeren en Differente Culturen dichter bij Elkander brengen, en in dit geval in het onderwerp democratie. (die hoofdletters in de vorige zin gebruikte ik voor de leuk, en de omschrijving van het doel zoog ik uit m’n vervellende en afgekloven duim)

Right. Nou, uiteraard heb ik een verborgen agenda, zoals jullie (wederom) van mij gewend zijn. Ik ga spanning ende sensatie zoeken, een beetje shock, die hele santekraam. Interview met Balkenende? Onthullen dat-ie vroeger in de hippie-ages lekker aan de jointjes heroïne zat. Of wat dacht je van deze krantenkop: Geert Wilders ideeën ontstaan nadat hij vroeger bij Black Tigers zat. Ofzo. Weetikveel.

Maar ik ga in ieder geval GeenStijl afzeiken. Dan komt er wat meer bekendheid, hè. Datdanweerwel.

Ik was zeer depressief

Negatieve titels trekken de aandacht. En dat weet ik ook. Daarom deze titel, het laat het veel erger overkomen dan het is hoor. Een vrouw die over haar depressie schrijft is niet het raarste wat ik in de folder las die mij vandaag op Rotterdam Centraal in de handjes werd gedrukt.  Hieronder vindt u een kopie van de folder, maar natuurlijk bent u lui. Dus geef ik ook maar een samenvatting.

“200 Mensen. 1 Doel. 1 Plaats. Uw levensverandering. De SESSIE VAN GENOEG-Kerk (genoeg is genoeg! verdorie – red.) organiseert sessies voor lieden die slachtoffer zijn van hekserij, jaloezie, boze ogen, constante pech, depressies, vloek in de familie en andere spirituele problemen“. Oftewel schizofrenen in ontkenningsfase. Natúúrlijk vel ik geen oordelen, maar de lezer wil sensatie. Zie je hoe nederig ik ben? “We zullen krachtig voor u bidden en u zult zien dat de HERE u zal redden.” Dan volgt er een mooie anekdote van een mevrouw die heel veel probleempjes had en het gewoon kut had tussen haar oren.

Enerzijds vindt ondergetekende het een mooi concept: je eigen groepstherapie doen en daardoor rustig worden. Ik wou dat ik daar vatbaar voor was. Zal ik toch maar een beetje “1 per persoon gratis OP=OP wijwater” halen? Al de stress die een student kent…

Vagina

De eerste weblog is altijd spannend voor een schrijver. Net zo spannend als een eerste ontmoeting met een onbekende. Marktplaats, Relatieplanet of de Pornotelefono, of weet ik veel in welke contreien jullie je begeven. Je schrijft eerst een paar artikelen en dan verspreid je het woord. De eerste indruk is altijd zeer bepalend, dat ziet men in het dagelijkse leven, maar ook in de keiharde digitale wereld (ik had de neiging digitale snelweg te zeggen, maar die term werd het laatst in 1997 gebruikt). Een beetje over je leven vertellen interesseert misschien een klein en select gezelschap mensen om een schrijver heen, maar dat boeit de rest van Nederland en/of de wereld natuurlijk geen FUCK. Dit is géén verkapte mededeling naar mensen die hele verhalen over zichzelf schrijven – schrijf vooral verder.

Dus wees gerust, deze weblog gaat over alles. Als je eerste indruk van dit artikel was dat het over kut ging: helaas. Gaat je erectie al weer liggen? Onbegrensde stupiditeiten, futiliteiten tezamen met absurditeiten. Ik ben gewapend met een Nokia 6300 (foto’s!) en een scherpe geest.